طراحی و اعتباریابی الگوی آموزش خواندن مبتنی بر رویکرد آواشناسی ترکیبی و تاثیر آن بر روان خوانی و درک مطلب دانش آموزان دوزبانه ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی آموزش خواندن مبتنی بر رویکرد آواشناسی ترکیبی و بررسی تاثیر آن بر روانخوانی و درک مطلب دانش آموزان دوزبانه ترکی فارسی پایه اول ابتدایی انجام شد. مسئله اصلی ضعف در روانخوانی و درک مطلب این دانش آموزان به دلیل ناکارآمدی روشهای رایج آموزش خواندن در پر کردن شکاف زبانی میان زبان مادری و فارسی است. روش پژوهش آمیخته اکتشافی بود. در مرحله کیفی، الگوی آموزشی با مطالعه اسناد و پژوهشها طراحی و روایی محتوایی آن توسط ۱۲ متخصص تایید شد (۰.۵۶ < CVR). در مرحله کمی طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از شهر اسدآباد انتخاب و به تصادف در دو گروه ۳۰ نفره آزمایش و کنترل جای دهی شدند. ابزارها شامل آزمون روانخوانی نما و آزمون محقق ساخته درک مطلب بود. تحلیل داده ها با MANCOVA نشان داد که اجرای الگو به بهبود معنادار صحت خوانی، سرعت خوانی و آهنگ خواندن و همچنین ارتقای درک مطلب در سطوح لفظی و استنباطی منجر شده است (۰.۰۰۱ > P). اندازه اثر برای سرعت خوانی ۰.۵۶، آهنگ خواندن ۰.۴۹، صحت خوانی ۰.۴۵ و درک مطلب ۰.۴۱ به دست آمد. نتایج حاکی از آن است که الگوی آواشناسی ترکیبی بومی سازی شده با تقویت رمزگشایی خودکار، منابع شناختی را برای درک مطلب آزاد کرده و می تواند شکاف خواندن در مناطق دوزبانه را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

آواشناسی ، ترکیبی ، روانخوانی ، درک مطلب ، دوزبانگی ، دانش آموزان ابتدایی