ارزیابی میزان یادگیری مهارت های زندگی دانش آموزان دوره دوم ابتدائی شهر یاسوج در کلاس با کیف و بدون کیف

هدف پژوهش حاضر ارزیابی میزان یادگیری مهارت های زندگی دانش آموزان دوره دوم ابتدائی شهر یاسوج در کلاس با کیف و بدون کیف است. این مطالعه از نوع شبه آزمایشی است و در قالب یک طرح کاربردی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه ششم مدارس ابتدایی شهر یاسوج در سال تحصیلی جاری تعداد ۶۲۲۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد سه کلاس هر کلاس ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به سه گروه آزمایش، شبه آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه مهارت های زندگی ساعتچی و همکاران (۱۳۸۹) استفاده شد که دارای ۴۰ سوال در ده بعد مختلف از جمله خودآگاهی، ارتباط انسانی، تصمیم گیری، هدف گذاری و... و پایایی کلی ۰٫۹۱ است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری کولموگروف-اسمیرنوف، تحلیل واریانس (ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که بین سه گروه پژوهش از نظر یادگیری مهارت های زندگی و مولفه های آن تفاوت معناداری وجود دارد. دانش آموزان گروه آموزش بدون کیف (گروه آزمایش) در اغلب مهارت ها عملکرد بهتری نسبت به گروه های دیگر داشتند. این تفاوت در مهارت های خودآگاهی، هدف گذاری، ارتباط انسانی، روابط بین فردی، تصمیم گیری و بهداشت روان از نظر آماری معنادار بود. در مقابل، تفاوت معناداری میان گروه شبه آزمایش و گروه گواه مشاهده نشد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که روش آموزش بدون کیف می تواند به عنوان یک الگوی آموزشی موثر در ارتقای مهارت های زندگی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مهارت های زندگی ، دانش آموزان ، کلاس با کیف و بدون کیف