نقش خودشفقتی (Self-Compassion) در کاهش فرسودگی روانی ناشی از فشار شغلی در محیط های دیجیتال

فرسودگی روانی ناشی از فشارهای شغلی در محیط های دیجیتال به ویژه با گسترش کار از راه دور و وابستگی روزافزون به فناوری به یکی از چالش های اصلی سلامت روان در دنیای مدرن تبدیل شده است. این مقاله مروری سیستماتیک بر نقش خود شفقتی (Self-Compassion) به عنوان یک عامل حفاظتی کلیدی در کاهش فرسودگی روانی ارائه می دهد. با بررسی جامع بیش از ۳۰ مطالعه معتبر ایرانی و بین المللی، نتایج نشان می دهند که خود شفقتی نه تنها فرسودگی شغلی را کاهش می دهد بلکه کیفیت زندگی، انعطاف پذیری عاطفی، رفاه روانی و عملکرد شغلی را بهبود می بخشد. شواهد از پایگاه های داده معتبر مانند SID، Springer، PMC، PubMed و Magiran پشتیبانی می کنند. مداخلات مبتنی بر خودشفقتی به ویژه برنامه های دیجیتال مانند اپلیکیشن های ذهن آگاهی و دوره های آنلاین اثربخشی قابل توجهی در محیط های کاری مجازی نشان داده اند. یافته ها پیشنهاد می کنند که ادغام آموزش های خودشفقتی در برنامه های سازمانی دیجیتال می تواند سلامت روان کارکنان را تقویت کند. با این حال، نیاز به تحقیقات طولی در زمینه های فرهنگی مختلف به ویژه در ایران احساس می شود.

کلیدواژه ها:

خودشفقتی ، فرسودگی روانی ، فشار شغلی ، محیط دیجیتال ، مداخلات دیجیتال ، کار از راه دور