نقش میانجی طلاق عاطفی در رابطه بین راهبردهای مقابله ای و تحمل ناکامی و خشونت خانوادگی زنان

پژوهش حاضر با هدف نقش میانجی طلاق عاطفی در رابطه بین راهبردهای مقابله ای و تحمل ناکامی و خشونت خانوادگی زنان انجام شد. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را همه زنان شهر همدان تشکیل داد. نمونه آماری بر اساس فرمول فیدل و تاباچنیگ (۲۰۰۷) ۱۰۶ نفر بود که به لحاظ احتیاط این تعداد به ۱۲۰ نفر افزایش یافت. روش نمونه گیری طبقه ای - نسبی تصادفی بود. ابزار پژوهش شامل چهار مقیاس استاندارد طلاق عاطفی گاتمن (۱۹۹۵)، راهبردهای مقابله ای لازاروس-فولکمن (۱۹۸۴)، تحمل ناکامی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و خشونت خانوادگی علیه زنان محسنی تبریزی، کلدی و جوادیان زاده (۱۳۹۱) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها برای آزمون فرضیه اصلی پژوهش از طریق یکی از مدل های تحلیل مسیر (مدل دارای متغیر میانجی) به وسیله نرم افزار لیزرل و برای فرضیه های فرعی از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده شد. تحلیل نتایج نشان داد راهبرد مقابله ای به متغیر میانجی طلاق عاطفی معنادار نیست همچنین راهبرد مقابله ای به متغیر درونزاد خشونت خانوادگی و تحمل ناکامی معنادار است. متغیر میانجی طلاق عاطفی به تحمل ناکامی معنادار به دست آمد. متغیر میانجی طلاق عاطفی به خشونت خانوادگی معنادار نیست. راهبردهای مقابله ای به طلاق عاطفی معنادار نشد. طلاق عاطفی به خشونت خانوادگی معنادار نیست.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، راهبردهای مقابله ای ، تحمل ناکامی ، خشونت خانوادگی