طراحی الگوی مطلوب کوچینگ توسعه فردی در بین کارکنان شهرداری کلانشهر تبریز

هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی مطلوب کوچینگ توسعه فردی در بین کارکنان شهرداری کلانشهر تبریز بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد بود. جامعه پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی، مدیران و متخصصان حوزه منابع انسانی و کوچینگ در شهرداری کلانشهر تبریز بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته انجام گرفت و فرآیند نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده های به دست آمده با استفاده از کدگذاری، بازمحوری و انتخابی مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که الگوی مطلوب کوچینگ توسعه فردی شامل عوامل علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها است. عوامل فردی، ویژگی های سازمانی، فرهنگ سازمانی، ویژگی های کوچ و مراجع، مهم ترین عوامل اثرگذار بر توسعه کوچینگ شناخته شدند. همچنین راهبردهایی نظیر توانمندسازی، کارکنان شایسته سالاری، اعتماد سازمانی و بهبود کیفیت زندگی کاری نقش مهمی در استقرار موفق کوچینگ توسعه فردی دارند. پیامدهای اجرای این رویکرد نیز شامل افزایش خودآگاهی، ارتقای عملکرد، افزایش انگیزه، بهبود روابط سازمانی و افزایش بهره وری سازمانی است. در مجموع یافته های پژوهش نشان می دهد که کوچینگ توسعه فردی می تواند به عنوان یکی از رویکردهای موثر توسعه منابع انسانی نقش مهمی در ارتقای عملکرد کارکنان و بهبود اثربخشی سازمان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کوچینگ توسعه فردی ، توسعه منابع انسانی ، شهرداری کلانشهر تبریز ، نظریه داده بنیاد ، توانمندسازی کارکنان