کنکاشی پیرامون نقش در آیگاه در معماری ساختمان های فرهنگی

سابقه تاریخی هر جامعه نقش مهمی در شکل گیری فرهنگ آن ایفا می کند و فرهنگ نیز به نوبه خود بر شکل گیری و تحول معماری تاثیرگذار است. در این میان معماری به عنوان هنری تاثیرگذار می تواند در هدایت و تقویت ابعاد فرهنگی جامعه نقش مهمی ایفا کند. یکی از بسترهای مناسب برای بروز و عرضه اندیشه ها و دغدغه های هنرمندان مراکز و مجتمع های فرهنگی هنری هستند که امکان ارائه آثار هنری و برقراری ارتباط میان هنرمندان و جامعه را فراهم می آورند. این فضاها می توانند زمینه تعامل، تبادل تجربه و شکل گیری فعالیت های فرهنگی و هنری را در سطح جامعه تقویت نمایند. مرکز فرهنگی - هنری به عنوان یک قرارگاه رفتاری باید پاسخگوی نیازهای رفتاری ثابت و متغیر گروه های مختلف هنری باشد و با ایجاد بستری مناسب برای فعالیت های هنری و فرهنگی، زمینه بهره گیری سازنده از اوقات فراغت کاربران را فراهم آورد. چنین فضاهایی می توانند به عنوان پلی میان جامعه و هنر، نقش موثری در آشنایی مخاطبان با هنر به ویژه هنر غنی ایرانی ایفا کنند. هدف از این پژوهش ارائه راهکارهایی در جهت ارتقای کیفیت فضاهای فرهنگی - هنری با تاکید بر افزایش تعاملات اجتماعی و بهره گیری از مفاهیم روانشناسی محیطی در راستای ایجاد حس تعلق خاطر نسبت به فضای مرکز هنری است. فرآیند طراحی در این پژوهش به صورت گام به گام و بر اساس داده ها و نتایج حاصل از مراحل مختلف تحقیق شکل گرفته و در نهایت به معماری منجر می شود که پاسخگوی نیازهای رفتاری و اجتماعی کاربران در بستر یک مجموعه فرهنگی - هنری باشد.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، مرکز فرهنگی هنری ، در آیگاه ، هنرمندان ، روانشناسی محیطی ، حس تعلق مکانی