ارزیابی نقش تامین مالی جمعی در پروژه های مرمتی با رویکرد بازآفرینی شهری مشارکتی: تحلیل تجارب جهانی و ظرفیت های ایران

بافت های تاریخی شهری در سال های اخیر با چالش هایی نظیر فرسودگی کالبدی، کاهش جمعیت ساکن و افزایش فضاهای رها شده مواجه شده اند که این امر به کاهش سرزندگی اجتماعی و تضعیف هویت تاریخی این مناطق منجر شده است. یکی از رویکردهای نوین برای فعال سازی این فضاها استفاده موقت از فضاهای بلااستفاده است که می تواند به عنوان ابزاری انعطاف پذیر و کم هزینه در فرآیند بازآفرینی شهری به کار گرفته شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات اسنادی به بررسی نقش استفاده موقت از فضاهای رها شده در بازآفرینی بافت های تاریخی پرداخته و نمونه هایی از تجارب جهانی در این زمینه را تحلیل می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده موقت می تواند با فعال سازی تدریجی فضاهای بلااستفاده، افزایش حضور شهروندان، تقویت فعالیت های فرهنگی و ایجاد فرصت های اقتصادی به احیای بافت های تاریخی کمک کند. همچنین بررسی ظرفیت های موجود در شهرهای ایران نشان می دهد که بهره گیری از این رویکرد می تواند زمینه ساز افزایش سرزندگی اجتماعی و تقویت فرآیندهای بازآفرینی شهری در بافت های تاریخی باشد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری مشارکتی ، تامین مالی جمعی ، پروژه های مرمتی ، بافت های تاریخی ، مشارکت شهروندی