کاربرد هوش مصنوعی در ارتقای ایمنی، پایداری و تاب آوری زیرساختهای شهری در مهندسی، عمران معماری و شهرسازی

گسترش سریع شهرنشینی و پیچیدگی روزافزون سیستمهای شهری نیاز به ابزارهای هوشمند برای برنامه ریزی، طراحی و مدیریت زیرساخت ها را افزایش داده است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های تحول آفرین قرن حاضر، قابلیت تحلیل حجم عظیمی از داده ها و استخراج الگوهای پنهان را فراهم می کند و می تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد سیستم های مهندسی، عمران، معماری و شهرسازی ایفا نماید. هدف پژوهش حاضر بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در افزایش ایمنی، پایداری و تاب آوری زیر ساخت های شهری و ارائه چارچوبی برای استفاده بهینه از این فناوری در طراحی و مدیریت شهری است. این تحقیق از نوع کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. در این مطالعه، کاربردهای اصلی هوش مصنوعی شامل پیش بینی خرابی سازه ها، بهینه سازی طراحی ساختمان ها، مدیریت ترافیک شهری و برنامه ریزی کاربری زمین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین می تواند دقت پیش بینی عملکرد سازه ها را به طور قابل توجهی افزایش داده و هزینه های نگهداری را کاهش دهد. همچنین سیستم های هوشمند مدیریت شهری قادرند مصرف انرژی، زمان سفر و آلودگی محیط زیست را کاهش دهند. بر اساس یافته ها، به کارگیری هوش مصنوعی می تواند به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای توسعه پایدار شهری و افزایش تاب آوری در برابر بحران ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهندسی عمران ، شهر هوشمند ، پایداری شهری ، تاب آوری