هوشمندسازی مدیریت ترافیک حمل و نقل بار درون شهری در شهرداری شیراز

در این پژوهش به مسئله مدیریت ترافیک حمل و نقل بار درون شهری در شهرداری شیراز، با تاکید بر چالش هایی مانند افزایش زمان سفر، تراکم بالای ترافیک و آثار منفی زیست محیطی پرداخته شده است. هدف اصلی، طراحی و تحلیل یک سامانه هوشمند مدیریت ترافیک بار مبتنی بر فناوری های سیستم های حمل ونقل هوشمند، اینترنت اشیا و هوش مصنوعی به منظور افزایش کارایی، کاهش تراکم و بهبود پایداری شبکه حمل ونقل شهری است. پژوهش حاضر کاربردی و به روش ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. جامعه آماری شامل ذینفعان مدیریت حمل ونقل بار در شیراز، مدیران شهرداری، رانندگان، کارشناسان و متخصصان IT بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی طبقه ای انجام شده است. داده ها با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه عمیق گردآوری و روایی محتوا با نظر خبرگان و پایایی با آلفای کرونباخ تایید شده است. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون چندگانه استفاده شد که در آن کارایی حمل ونقل بار شهری متغیر وابسته و استفاده از سامانه های هوشمند، به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی، IoT و پایداری شبکه حمل ونقل متغیرهای مستقل بودند. نتایج نشان داد ضرایب بتای متغیرهای سامانه های هوشمند و فناوری های AI و IoT در سطح ۰/۰۵ معنادار بوده و ضریب تعیین مدل (R۲) حاکی از تبیین بخش قابل توجهی از تغییرات کارایی حمل ونقل بار شهری است. بر اساس یافته های توصیفی، زمان متوسط سفر از ۴۵ به ۳۵ دقیقه، تراکم ترافیک از ۷۰٪ به ۵۵٪، شاخص پایداری شبکه از ۶۰٪ به ۸۰٪ و میزان کاهش آلاینده ها از ۱۵٪ به بهبود یافته است. همچنین مطلوبیت ذینفعان (رانندگان، مدیران و شهروندان) روند افزایشی معنی داری را نشان داده است. در مجموع نتایج بیانگر آن است که هوشمندسازی مدیریت ترافیک حمل ونقل بار در شیراز نقشی موثر در بهبود کارایی، کاهش تراکم، ارتقای پایداری و افزایش رضایت ذینفعان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی ، ترافیک ، حمل و نقل بار درون شهری ، سیستم های حمل و نقل هوشمند (ITS) ، اینترنت اشیا (IoT)