فرهنگ سازمانی نوآورانه در مدیریت شهری هوشمند با هدف ارتقای بهره وری خدمات

با گسترش شتابان شهرنشینی و بروز چالش های پیچیده در مدیریت کلان شهرها گذار به مدیریت شهری هوشمند به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است. با این حال شواهد نشان می دهد که صرف به کارگیری تکنولوژی بدون بسترسازی فرهنگی، نمی تواند به بهره وری مطلوب منجر شود. هدف از پژوهش حاضر، واکاوی مضامین فرهنگ سازمانی نوآورانه در مدیریت شهری هوشمند و نقش آن در ارتقای بهره وری خدمات است. این تحقیق با رویکردی تحلیلی، به شناسایی مولفه های کلیدی فرهنگ نوآورانه پرداخته و چگونگی پیوند آنها با زیرساخت های هوشمند را تبیین می کند. یافته های پژوهش در قالب یک مدل مفهومی نشان داد که شش مولفه اصلی شامل ریسک پذیری، «هوشمند»، «باز بودن و اشتراک داده ها»، «یادگیری مداوم»، «انعطاف پذیری ساختاری»، «آینده پژوهی» و «مشارکت شبکه ای»، ارکان اصلی فرهنگ سازمانی در شهرهای هوشمند را تشکیل می دهند. نتایج حاصله حاکی از آن است که استقرار این فرهنگ از طریق کاهش خطاهای انسانی، حذف موازی کاری ها و تبدیل مدیریت بحران محور به مدیریت پیشگیرانه، مستقیما موجب افزایش بهره وری منابع و ارتقای کیفیت خدمات شهری می گردد. در نهایت پیشنهاد می شود مدیران شهری با تمرکز بر آموزش های دیجیتال و حمایت از ایده های خلاقانه استارتاپی بستر انسانی لازم برای موفقیت پروژه های هوشمندسازی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری هوشمند ، فرهنگ سازمانی نوآورانه ، بهره وری ، خدمات ، تکنولوژی های نوین شهری ، تحول دیجیتال