مطالعه نقش شاخص تاب آوری زیرساختهای حمل ونقل شهری در ارتقای کارایی سیستم حمل ونقل پایدار

با گسترش روزافزون شهرنشینی و پیچیدگی شبکه های جابه جایی زیرساخت های حمل و نقل شهری به عنوان شریان های حیاتی، بیش از پیش در معرض مخاطرات طبیعی و انسان ساخت قرار گرفته اند. هدف از پژوهش حاضر تحلیل نقش «شاخص تاب آوری زیرساخت های حمل و نقل» شهری در ارتقای کارایی و پایدارسازی سیستم های جابه جایی است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی مولفه های کلیدی تاب آوری فیزیکی، عملیاتی و مدیریتی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تمرکز بر ارتقای شاخص های تاب آوری نه تنها موجب کاهش زمان بازیابی سیستم پس از اختلال می شود بلکه با بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش هزینه های نگهداری کارایی سیستم حمل و نقل پایدار را به طور معناداری افزایش می دهد. نتایج حاکی از آن است که ادغام شاخص تاب آوری در فرآیندهای تصمیم گیری شهری پیش شرط دستیابی به پایداری بلندمدت در کلانشهرها است. این مطالعه چارچوبی نوین برای ارزیابی توانمندی زیرساخت ها در برابر بحران ها ارائه داده و بر ضرورت بازنگری در استانداردهای طراحی و بهره برداری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری زیرساختی حمل و نقل ، پایدار ، کارایی ، سیستم ، مدیریت بحران شهری ، شاخص تاب آوری حمل و نقل