تنش کم آبی و شوری با طغیان آفات مکنده در درختان شهری (مطالعه موردی: فلات مرکزی)

کم آبی و شوری از مهمترین عوامل تنش زا در فلات مرکزی ایران هستند که با تضعیف کارکردهای حیاتی درختان شهری، زمینه را برای طغیان آفات مکنده فراهم می کنند. این پژوهش با تمرکز بر درختان شهری فلات مرکزی به تبیین سازوکارهای بروز طغیان آفات مکنده در شرایط کاهش رطوبت خاک و افزایش املاح محلول می پردازد. کاهش دسترسی به آب و افزایش شوری سبب افت رشد، کاهش سطح برگ، افزایش ریزش برگ و اختلال در تعادل تغذیه ای می شود و در نتیجه توان مقاومت و ترمیم پذیری درخت کاهش می یابد. از سوی دیگر تنش های یادشده با تغییر کمی و کیفی شیره گیاهی و نیز کاهش توان دفاعی درخت، شرایط تغذیه و زادآوری آفات مکنده را مساعد می کند. مدیریت آبیاری، اصلاح خاک، انتخاب گونه های سازگار، پایش منظم و کنترل هدفمند آفات از راهبردهای اصلی کاهش خسارت در فضای سبز شهری است. دستاورد پژوهش حاضر ارائه چارچوبی برای پیوند دادن شاخص های تنش آب و شوری با شاخص های طغیان آفات مکنده و کمک به برنامه ریزی مدیریت یکپارچه درختان شهری در اقلیم های خشک و نیمه خشک است.

کلیدواژه ها:

تنش کم آبی ، شوری ، آفات مکنده