واکاوی موانع پیاده سازی خط مشی های مدیریت استعدادیابی و ارائه راهکارهای بهبود در شرکت دخانیات ایران

پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع پیاده سازی خط مشی های مدیریت استعدادیابی و ارائه راهکارهای بهبود در شرکت دخانیات ایران انجام شد. این مطالعه با رویکرد آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) صورت گرفت. در بخش کیفی، با ۱۵ نفر از خبرگان مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها با تحلیل مضمون در نرم افزار MAXQDA بررسی گردید. در بخش کمی، پرسشنامه ای مبتنی بر یافته های کیفی میان ۱۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان توزیع شد و داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) در SmartPLS تحلیل گردید. یافته های کیفی به شناسایی ۱۲۴ مضمون پایه در قالب ۵ بعد اصلی موانع (راهبردی و حاکمیتی، شناسایی و جذب، توسعه استعداد، نگهداشت و تعهد، ارزیابی و بهبود نظام) و دو عامل فراسازمانی (دانش و تجربه تدوین کنندگان) انجامید. نتایج کمی نشان داد که موانع رفتاری–فرهنگی با ضریب مسیر (۰٫۶۵۱) بیشترین تاثیر و موانع محیطی (۰٫۲۲۳) کمترین تاثیر را بر عدم پیاده سازی موفق خط مشی ها دارند. مقدار ضریب تعیین (R²) برابر ۰٫۷۴۸ به دست آمد که نشان می دهد حدود ۷۵٪ از تغییرات اجرای ناموفق خط مشی توسط ابعاد پنج گانه تبیین می شود. اولویت بندی موانع به ترتیب شامل: ۱) رفتاری–فرهنگی، ۲) منابع و قابلیت ها، ۳) ساختاری، ۴) قانونی–فرآیندی و ۵) محیطی است. راهکارهای بهبود پیشنهادی عبارتند از: استقرار نظام مربی گری، تدوین مسیرهای شغلی شفاف، تعریف شاخص های کلیدی عملکرد، تشکیل کمیته دائمی استعدادیابی، بازطراحی نظام پاداش و توانمندسازی تدوین کنندگان خط مشی.

کلیدواژه ها:

موانع پیاده سازی ، خط مشی های مدیریت استعدادیابی ، راهکارهای بهبود در شرکت دخانیات