سیاست گذاری دولت در حکمرانی و تسهیل اجتماعی در جنگ رمضان

تعاریف جنگ: به وضعیت رسمی درگیری مسلحانه میان دو یا چند دولت گفته می شود؛ که با شناسایی و اعلان متقابل رخ می دهد و موجب توقف روابط صلح آمیز میان طرفین می گردد. (ضیایی بیگدلی-حقوق بین الملل عمومی-۱۴۰۱) به تعبیر آقای زمانی امروزه دیگر معیار تحقق جنگ اعلام رسمی نیست؛ بلکه وجود درگیری مسلحانه موثر میان طرف های سازمان یافته است (زمانی- حقوق بین الملل بشر دوستانه -۱۳۹۷) حکمرانی: به مفهوم حاکمیت شبکه هایی است که جامعه مدنی را با دولت پیوند داده و فرآیند رهبری و هدایت جامعه را بر عهده دارند. پس حکمرانی فقط شامل بازیگران و نهادهای دولتی نمی شود؛ بلکه جامعه مدنی و بخش خصوصی را نیز در بر می گیرد (نقیبی منفرد-۱۳۸۹) سیاستگذاری: جیمز آندرسون مجموعه ای از کنش های هدف دار از سوی یک بازیگر یا مجموعه ای از بازیگران در ارتباط با یک مساله را سیاست گذاری می داند. (J.a.۱۹۹۷). پیرمولر (۱۹۹۸) در یکی از کوتاه ترین تعاریف آن را معادل علم دولت در عمل می خواند. در کل می توان گفت سیاست گذاری مجموعه ای از کنش ها و فعالیت های دولت در پاسخ به مسائل اجتماعی است. دولت: مجموعه ای از نهادها که با ابزارهای اجبار و خشونت سروکار دارند؛ انحصارآفرین و قلمرومند هستند(Hall and Ikenberry; ۱۹۸۹: ۳۴). همچنین وبر دولت را نوعی نهاد یا اجتماع انسانی می داند که مدعی انحصار استفاده مشروع از زور فیزیکی در چارچوب قلمرویی معین است(Weber; ۱۹۶۸: ۷۸). در نهایت می توانیم بگوییم دولت نهاد سیاسی خاص است.