تعیین رابطه دانش محوری و شاخص های آن با ساختار سرمایه

دانش و اطلاعات نقش اساسی در رشد و ایجاد ارزش افزوده در جوامع توسعه یافته و پسا صنعتی دارد. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین شاخص های دانش محوری و ساختار سرمایه در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی است. نمونه آماری پژوهش شامل ۱۲۵ شرکت برای یک دوره زمانی ۵ ساله ۱۳۸۹-۱۳۹۳ از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از صنایع مختلف جمع آوری شده است. ابزار جمع آوری اطلاعات برای دانش محوری پرسشنامه استاندارد عیسی زاده و همکاران (۲۰۱۴) می باشد که دارای ۲۵ سوال بود که پایایی پرسشنامه با آلفای کرونباخ ارزیابی گردید که ۸۵/۰ بدست آمد. در بخش دوم برای ساختار سرمایه از روش پنل دیتا استفاده شد. برای آزمون فرضیات پژوهش از آزمون های کلموگروف- اسمیرنوف، آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس و آزمون تی تک عاملی استفاده شد. در پژوهش حاضر تمامی روابط براساس نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون پژوهش تایید شدند. به عبارت دیگر دانش محوری و ابعاد آن بر ساختار سرمایه تاثیر معنادار داشتند. همبستگی بین متغیرهای مستقل و متغیر وابسته برابر با ۵۴۶/۰ است و ضریب تعیین، ۲۹۸/۰ بدست آمده و این مقدار نشان می دهد که ۳۰ درصد تغییرات ساختار سرمایه به ابعاد دانش محوری موجود مربوط می شود. با توجه به ضریب بتای استاندارد شده آموزش با ضریب ۳۶۹/۰- بالاترین میزان تاثیر معکوس را در ساختار سرمایه داشته و در رتبه اول قرار گرفته است. نوآوری با ضریب ۲۶۹/۰- در رتبه دوم و ارتباطات و فناوری با ضریب ۰۸۹/۰- کمترین میزان تاثیر را بر ساختار سرمایه داشته و در رتبه سوم (آخر) قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

دانش محوری ، آموزش ، ارتباطات و فناوری ، نوآوری ، ساختار سرمایه