تاثیر رهبری اصیل بر رفتار کاری نوآورانه با میانجی گری مشارکت کاری: مطالعه ای در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد

هدف: هدف این پژوهش بررسی تاثیر رهبری اصیل بر رفتار کاری نوآورانه با توجه به نقش میانجی شخصیت فعال و مشارکت کارکنان در میان کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی پیمایشی است. داده ها به صورت میدانی از میان ۲۵۰ نفر از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند، گردآوری شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد رهبری اصیل، مشارکت کارکنان، شخصیت فعال و رفتار کاری نوآورانه بود. روایی ابزارها با نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در دامنه قابل قبول محاسبه شد. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده گردید. یافته ها و نتیجه گیری: نتایج نشان داد رهبری اصیل تاثیر مثبت و معناداری بر شخصیت فعال و رفتار کاری نوآورانه دارد. همچنین شخصیت فعال با مشارکت کارکنان و رفتار کاری نوآورانه رابطه مثبت و معناداری نشان داد. نقش میانجی شخصیت فعال در رابطه بین رهبری اصیل و رفتار کاری نوآورانه و نیز نقش میانجی مشارکت کارکنان در رابطه بین شخصیت فعال و رفتار کاری نوآورانه تایید شد. یافته ها حاکی از آن است که مشارکت کارکنان نقش میانجی قوی تری در تقویت رفتارهای نوآورانه نسبت به شخصیت فعال ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری اصیل ، رفتار کاری نوآورانه ، مشارکت کارکنان ، شخصیت فعال