تاثیر آگاهی از هوش مصنوعی بر رفتار کاری زیان بخش با نقش میانجی پیمان روانی و فرسودگی شغلی (مورد مطالعه: کارکنان شرکت اسنوا)

هدف از انجام این پژوهش، تاثیر آگاهی از هوش مصنوعی بر رفتار کاری زیان بخش با نقش میانجی پیمان روانی و فرسودگی شغلی (مورد مطالعه: کارکنان شرکت اسنوا) می باشد. روش تحقیق بر اساس هدف از نوع کاربردی و از جهت ماهیت توصیفی- علی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه کارکنان شرکت اسنوا به تعداد ۵۰۰۰ نفر می باشند. به استناد جدول مورگان حجم نمونه برابر با ۳۵۷ نفر برآورد و به روش نمونه گیری تصادفی ساده مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شامل ۲۸ سوال بود که روایی پرسشنامه توسط استاد راهنما و متخصصان، کارشناسان مدیریت و پایایی آن ها از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای همه شرایط بیشتر از ۷/۰ تایید شد. در این پژوهش بر اساس ادبیات و مدل مفهومی ۸ فرضیه ارائه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (با استفاده از نرم افزار SPSS) و آمار استنباطی (با استفاده از نرم افزار PLS) استفاده شد. یافته ها تمامی فرضیه ها و برازش مناسب مدل تحقیق را تایید می کند. نتایج پژوهش نشان داد که آگاهی از هوش مصنوعی می تواند هم پیامدهای مثبت و هم منفی ایجاد کند؛ به گونه ای که از طریق تقویت پیمان روانی، رفتارهای زیان بخش را کاهش می دهد و در عین حال از طریق افزایش فرسودگی شغلی، احتمال بروز رفتارهای مخرب را بالا می برد. این یافته ها اهمیت توجه به ابعاد انسانی و روان شناختی کارکنان در کنار توسعه فناوری های هوشمند را برجسته می سازد و تاکید می کند که بهره گیری موفق از هوش مصنوعی در سازمان ها نیازمند مدیریت همزمان پیامدهای مثبت و منفی آن بر تجربه و رفتار کارکنان است.

کلیدواژه ها:

آگاهی از هوش مصنوعی ، پیمان روانی ، رفتار کاری زیان بخش ، فرسودگی شغلی