بررسی رابطه هوش فرهنگی کارمند با قصد ماندن در شغل از طریق تعلق خاطر کاری و نقش تعدیلگر هوش فرهنگی سرپرست (مورد مطالعه: کارکنان اداره صنعت و معدن و تجارت استان کهگیلویه و بویراحمد)

هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه هوش فرهنگی کارمند با قصد ماندن در شغل از طریق تعلق خاطر کاری و نقش تعدیلگر هوش فرهنگی سرپرست (مورد مطالعه: کارکنان اداره صنعت و معدن و تجارت استان کهگیلویه و بویراحمد) می باشد. روش تحقیق بر اساس هدف از نوع کاربردی و از جهت ماهیت توصیفی- همبستگی- پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه مدیران و کارکنان اداره صنعت و معدن و تجارت استان کهگیلویه و بویراحمد (به تعداد ۱۹۱ نفر) می باشد، کل جامعه به عنوان نمونه و به روش تمام شمار مورد پرسش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شامل ۳۲ سوال بود که روایی پرسشنامه توسط استاد راهنما و متخصصان، کارشناسان مدیریت و پایایی آن ها از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای همه شرایط بیشتر از ۷/۰ تایید شد. در این پژوهش بر اساس ادبیات و مدل مفهومی ۴ فرضیه ارائه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (با استفاده از نرم افزار SPSS) و آمار استنباطی (با استفاده از نرم افزار PLS) استفاده شد. یافته ها تمامی فرضیه ها و برازش مناسب مدل تحقیق را تایید می کند. نتایج پژوهش نشان داد که هوش فرهنگی کارکنان نقشی اساسی در شکل گیری تعلق خاطر کاری و در نهایت نیت ماندگاری شغلی آنان در سازمان صنعت، معدن و تجارت استان کهگیلویه و بویراحمد ایفا می کند. یافته ها بیانگر آن است که کارکنانی که از سطح بالاتری از هوش فرهنگی برخوردارند، تعاملات موثرتری را در محیط های کاری چندفرهنگی تجربه کرده و همین امر موجب افزایش اشتیاق، انرژی و تمرکز آنان در کار می شود و در نتیجه تمایل بیشتری برای ادامه همکاری در سازمان دارند.

کلیدواژه ها:

تعلق خاطر کاری ، هوش فرهنگی ، قصد ماندن در شغل