بررسی تاثیر پذیرش هوش مصنوعی بر نیت های کارآفرینی دیجیتال از طریق نگرش و نقش تعدیلگر گرایش به ریسک پذیری (مورد مطالعه: دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز)

با توسعه سریع فناوری های نوین، هوش مصنوعی به یکی از مولفه های کلیدی تحول دیجیتال و محرک اصلی شکل گیری کسب وکارهای نوآورانه تبدیل شده است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر پذیرش هوش مصنوعی بر نیت های کارآفرینی دیجیتال با نقش میانجی نگرش و نقش تعدیل گر گرایش به ریسک پذیری در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. داده های موردنیاز از طریق پرسشنامه استاندارد شامل ۱۸ سوال برای ۴ متغیر گردآوری شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز به تعداد ۲۰۰۰۰ نفر در سال تحصیلی مورد مطالعه تشکیل می دهند. حجم نمونه به استناد جدول مورگان برابر با ۳۷۲ نفر و با روش نمونه گیری به روش تصادفی در دسترس انجام شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده گردید؛ به طوری که آمار توصیفی، پایایی و روایی سازه ها با SPSS و مدل یابی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی برای آزمون فرضیه ها انجام شد. یافته ها نشان داد که پذیرش هوش مصنوعی تاثیر معناداری بر نیت های کارآفرینی دیجیتال دارد و این رابطه از طریق نگرش تقویت می شود. همچنین گرایش به ریسک پذیری نقش تعدیل گر موثری در رابطه بین نگرش و نیت کارآفرینی دیجیتال ایفا می کند. نتایج این پژوهش می تواند برای دانشگاه ها، سیاست گذاران و نهادهای حمایت کننده از کسب وکارهای نوپا در جهت توسعه فناوری محور کارآفرینی دیجیتال مفید باشد.

کلیدواژه ها:

پذیرش هوش مصنوعی ، نیت های کارآفرینی دیجیتال ، گرایش به ریسک پذیری