بررسی اثر به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی بر کیفیت یاددهی یادگیری در آموزش و پرورش

این پژوهش به بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی (AI) در فرآیند برنامه ریزی درسی بر کیفیت یاددهی-یادگیری در نظام آموزش و پرورش می پردازد. با توجه به پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی و پتانسیل آن برای تحول در آموزش، این تحقیق تلاش دارد تا نقش ابزارهای مبتنی بر AI را در تسهیل، شخصی سازی و ارتقاء برنامه ریزی درسی و در نهایت بهبود اثربخشی فرآیندهای یاددهی و یادگیری مورد سنجش قرار دهد. روش تحقیق حاضر کیفی و از نوع توصیفی-تحلیلی است که با بررسی ادبیات موجود و مطالعات پیشین، به تحلیل مزایا، چالش ها و فرصت های ناشی از ادغام هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی می پردازد. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که ابزارهای هوش مصنوعی می توانند با تحلیل داده های یادگیری دانش آموزان، شناسایی نیازهای فردی، پیشنهاد محتوا و فعالیت های آموزشی متناسب، و همچنین ارائه بازخورد فوری، به معلمان در طراحی برنامه های درسی موثرتر و انطباق پذیرتر کمک کنند. این امر به نوبه خود می تواند منجر به افزایش انگیزه یادگیری، تعمیق درک مفاهیم و ارتقاء کلی کیفیت یاددهی-یادگیری در مدارس شود. در نهایت، این مطالعه راهکارهایی را برای پیاده سازی موفقیت آمیز و اخلاقی ابزارهای هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی آموزش و پرورش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ابزارهای هوش مصنوعی ، شخصی سازی و ارتقاء برنامه ریزی ، کیفیت یادگیری و یاددهی ، افزایش انگیزه یادگیری ، تحلیل داده های یادگیری