آینده نگاری تحول دیجیتال در دستگاه های اجرایی ایران: تحلیل موانع ساختاری و ارائه چارچوب خط مشی گذاری بومی (مطالعه موردی: سازمان ملی استاندارد ایران)

تحول دیجیتال در بخش عمومی، فراتر از اتوماسیون فرآیندها، نیازمند بازطراحی بنیادین معماری سازمانی و خط مشی گذاری است. هدف این پژوهش، تحلیل موانع ساختاری پیاده سازی تحول دیجیتال در نظام اداری ایران با تمرکز ویژه بر «سازمان ملی استاندارد ایران» و ارائه یک چارچوب خط مشی گذاری بومی جهت گذار به حکمرانی هوشمند در ارزیابی انطباق و تضمین کیفیت است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از منظر پارادایم، توصیفی-تحلیلی است. داده های مورد نیاز با استفاده از رویکرد تحلیل داده های ثانویه، بررسی اسناد بالادستی (توسعه دولت الکترونیک) و گزارش های رسمی نهادهای ذی ربط استخراج و با روش تحلیل مضمون ساختاریافته مورد ارزیابی قرار گرفته اند. بررسی ها نشان می دهد که موانع تحول دیجیتال در سازمان ملی استاندارد در سه بعد «ساختاری-نهادی» (جزیره ای بودن پایگاه های داده و لختی بوروکراتیک)، «زیرساختی-فناورانه» (نقص در پلتفرم های رصد برخط و زنجیره بلوکی رهگیری کالا) و «انسانی-فرهنگی» (مقاومت در برابر تغییر مدل های سنتی بازرسی) قابل تجمیع است. گذار موفق سازمان ملی استاندارد به یک سازمان پلتفرمی نیازمند چارچوبی است که در آن «تنظیم گری داده محور»، «یکپارچه سازی سامانه های آزمایشگاهی و گمرکی» و «اعتبارسنجی هوشمند» در هسته خط مشی ها قرار گیرد. این چارچوب می تواند به عنوان الگویی برای سایر دستگاه های اجرایی در پیاده سازی تحول دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، سازمان ملی استاندارد ایران ، موانع ساختاری ، حکمرانی هوشمند