اولویت بندی ابعاد ظرفیت سازی منابع انسانی در بانک های خصوصی استان تهران

این پژوهش با هدف اولویت بندی و اعتبارسنجی ابعاد ظرفیت سازی منابع انسانی در بانک های خصوصی استان تهران است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان مقطعی و از نظر روش گردآوری داده ها پیمایشی است. جامعه آماری شامل ۸۰۰ نفر از مدیران اجرایی ستادی بانک های خصوصی بود که بر اساس جدول مورگان ۲۶۰ نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با ۵۸ گویه و طیف لیکرت ۵ درجه ای بود. روایی محتوا (CVR>۰.۶۲) و روایی سازه (همگرا و واگرا) و پایایی (آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی >۰.۷) تایید شد. داده ها با نرم افزار Smart PLS ۳ تحلیل شد. یافته ها نشان داد که همه ۵۸ شاخص دارای بار عاملی معنادار (t>۱.۹۶) هستند. بر اساس ضرایب مسیر استاندارد، اولویت ابعاد به ترتیب: ظرفیت سازی فرایندی (۰.۱۶۰)، اجرایی (۰.۱۵۲)، بهسازی بستر یادگیری (۰.۱۴۸)، توسعه شغلی (۰.۱۴۲)، شناختی (۰.۱۳۸)، بهبود شرایط حرفه ای (۰.۱۳۲) و نهادی (۰.۰۵۰) است. شاخص های برازش (GOF=۰.۵۸، AVE>۰.۵، CR>۰.۷) حاکی از برازش قوی مدل بود. نتیجه گیری: بانک های خصوصی برای ارتقای ظرفیت سازی منابع انسانی باید ابتدا بر بعد فرایندی (مشارکت، آموزش، شفافیت ساختار) تمرکز کنند و بعد نهادی نیازمند تقویت تعاملات بین سازمانی است.

کلیدواژه ها:

ظرفیت سازی منابع انسانی ، بانک های خصوصی