رفتار کارکنان در سازمان های عصر دیجیتال: فرصت ها و چالش ها

سازمان های عصر دیجیتال با شتاب فزاینده ای در حال تحول هستند و فناوری های نوظهوری مانند هوش مصنوعی، اتوماسیون و ابزارهای همکاری دیجیتال، رویکردهای سنتی مدیریت کارکنان را به چالش می کشند. این مقاله با رویکرد مروری نظام مند و سنتز ادبیات، به بررسی رفتار کارکنان در این محیط های نوظهور می پردازد. هدف اصلی، شناسایی و تحلیل فرصت ها و چالش های ناشی از دیجیتالی شدن بر رفتار، انگیزش، رضایت شغلی و عملکرد کارکنان است. مرور ادبیات با استفاده از چارچوب های نظری معتبری مانند نظریه خودتعیین گری (SDT)، نظریه مبادله اجتماعی (SET) و نظریه حفظ منابع (COR) صورت گرفته و مفاهیم کلیدی نظیر آمادگی تکنولوژیک، فراگیری سازمانی، عدالت سازمانی، استرس شغلی و اعتماد مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهند که اگرچه فناوری های دیجیتال پتانسیل افزایش انعطاف پذیری، دسترسی به ابزارهای همکاری، افزایش خودکارآمدی و فرصت های یادگیری را فراهم می کنند، اما چالش هایی نظیر فرسایش اطلاعاتی، کاهش حریم خصوصی، کاهش همبستگی اجتماعی، ابهام نقش، کاهش حس تعلق، بایاس الگوریتمی، تهدید شغلی و افزایش نابرابری های دیجیتال نیز بروز کرده اند. بخش بحث به پیامدهای مدیریتی و سیاستی این یافته ها پرداخته و راهکارهایی برای طراحی تجربه کارکنان دیجیتال (DEX)، سیاست های اخلاقی، حاکمیت داده، آموزش و طراحی تعامل انسان-ماشین ارائه می دهد. این مقاله با ارائه یک چشم انداز جامع، به مدیران و پژوهشگران در درک بهتر دینامیک های پیچیده رفتار کارکنان در سازمان های دیجیتال یاری می رساند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، اعتماد ، استرس شغلی ، پیامدهای رفتاری