امنیت شغلی در برابر امنیت مهارتی؛ توهم ثبات یا استراتژی بقا در شرکت های پتروشیمی زیرمجموعه های هلدینگ خلیج فارس

این مقاله، پارادایم در حال تحول «امنیت» نیروی کار را در صنعت استراتژیک پتروشیمی ایران، با مطالعه موردی شرکت های زیرمجموعه هلدینگ خلیج فارس، تحلیل می کند. استدلال اصلی این است که وابستگی سنتی به امنیت شغلی، که ریشه در ساختارهای سازمانی باثبات دارد، در مواجهه با تحولات فناورانه و عدم قطعیت های اقتصادی به یک «توهم ثبات» خطرناک بدل شده است. در مقابل، این پژوهش مفهوم امنیت مهارتی (استخدام پذیری) را به عنوان تنها «استراتژی بقا»ی پایدار برای کارکنان و یک مزیت رقابتی حیاتی برای سازمان معرفی می کند. این تحقیق با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ضمن بررسی ریشه های فرهنگی و ساختاری که این توهم را تقویت می کنند، شکاف مهارتی موجود را شناسایی می کند. یافته ها نشان می دهد که یک ناهماهنگی جدی بین انتظارات کارکنان مبتنی بر ثبات و الزامات واقعی بازار مبتنی بر مهارت وجود دارد. این شکاف، که توسط رویه های منسوخ منابع انسانی تقویت می شود، هم کارکنان و هم سازمان را در برابر تغییرات فناورانه آسیب پذیر می سازد. در نهایت، مقاله یک چارچوب استراتژیک برای گذار از این پارادایم سنتی به سمت فرهنگ یادگیری مستمر و توسعه مهارت ارائه می دهد و بر نقش محوری واحد منابع انسانی در رهبری این تحول تاکید می کند. این گذار نه تنها برای بقای فردی، بلکه برای حفظ رقابت پذیری کل سازمان در بلندمدت ضروری است.

کلیدواژه ها:

امنیت شغلی ، امنیت مهارتی ، هلدینگ خلیج فارس ، صنعت پتروشیمی ، استخدام پذیری