بررسی اثر فلات شغلی بر قصد ترک شغل باتوجه به متغیرهای میانجی فرسودگی شغلی و اشتیاق شغلی (مطالعه موردی کارکنان آموزش و پرورش منطقه ۱۹ تهران)

هدف این پژوهش بررسی اثر فلات شغلی بر قصد ترک شغل با توجه به متغیرهای میانجی فرسودگی شغلی و اشتیاق شغلی (مطالعه موردی کارکنان آموزش و پرورش منطقه ۱۹ تهران) می باشد. این تحقیق از نظر هدف یک تحقیق کاربردی است و از لحاظ ماهیت و روش یک تحقیق علی است. جامعه آماری این تحقیق کارکنان سازمان آموزش و پرورش منطقه ۱۹ تهران به تعداد ۳۸۰ نفر و حجم نمونه طبق فرمول کوکران ۱۹۱ نفر است. از روش میدانی و از پرسشنامه برای جمع آوری داده های تحقیق استفاده شده است. روایی و پایایی پرسشنامه ها مورد تایید قرار گرفته است. تجزیه و تحلیل نتایج حاصل در این پژوهش با استفاده از نرم افزارهای آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شده است. در سطح توصیفی از آماره هایی نظیر فراوانی و درصد فراوانی استفاده شده است. در سطح آمار استنباطی برای آزمون فرضیه های تحقیق از معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که فلات شغلی بر قصد ترک شغل از طریق فرسودگی شغلی تاثیر مثبت دارد. فلات شغلی بر قصد ترک شغل تاثیر مثبت دارد. فلات شغلی بر فرسودگی شغلی تاثیر مثبت دارد. اشتیاق شغلی بر قصد ترک شغل تاثیر منفی دارد. فرسودگی شغلی بر قصد ترک شغل تاثیر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

فلات شغلی ، قصد ترک شغل ، فرسودگی شغلی ، اشتیاق شغلی