بهینهسازی ترکیب پرکننده هادر چسب کاشی سیمانی با تاکید برویژگی تغییر شکل متقاطع

در پژوهش حاضر تاثیر جایگزینی جزئی کربنات کلسیم با سیلیس بر ویژگی تغییر شکل متقاطع چسب کاشی پایه سیمانی گرید CTE مورد بررسی قرار گرفت. به منظور ارزیابی دقیق اثر این افزودن کربنات کلسیم به عنوان پرکننده، شش طرح اختلاط در درصدهای مختلف کربنات کلسیم شامل از صفر الی ۱۰ درصد وزنی تهیه گردید به نحوی که مجموع درصد پرکننده ها در تمامی ترکیبات ثابت مانده و تنها نسبت بین دو ماده سیلیس و کربنات کلسیم تغییر کرد. آزمون تغییر شکل متقاطع مطابق استاندارد ملی ایران به شماره ۲-۱۲۴۹۲ و با استفاده از دستگاه آزمون اندازه گیری تغییر شکل متقاطع مجهز به مبدل جابجایی با دقت بالا انجام گرفت. نتایج نشان داد با افزایش درصد کربنات کلسیم میزان تغییر شکل متقاطع چسب روندی صعودی داشته است به گونه ای که میانگین تغییر شکل از ۲.۱۴ میلی متر در نمونه شاهد (بدون کربنات کلسیم) به ۲.۹۹ میلی متر در نمونه حاوی ۱۰ درصد کربنات کلسیم افزایش یافت که بیانگر افزایش ۳۹.۷۲ درصدی نسبت به نمونه مبنا است و موجب قرارگیری نمونه چسب کاشی در رده S۱ گردید. این رفتار نشان دهنده اثر مثبت کربنات کلسیم بر بهبود تغییر شکل پذیری چسب و کاهش سختی ترکیب چسب کاشی سیمانی است. در درصدهای پایین تا حدود ۴ افزایش تغییر شکل ملایم بود اما در درصدهای بالاتر (۶ تا ۱۰) تاثیر کربنات کلسیم به صورت قابل توجهی رشد پیدا کرد و چسب توانایی بیشتری در تحمل تغییر شکل پذیری از خود نشان داد. در مجموع یافته ها بیانگر آن است که افزودن کربنات کلسیم در محدوده تا ۱۰ درصد موجب افزایش قابل ملاحظه ای در رفتار تغییر شکل متقاطع در چسب کاشی می شود. این نتایج می تواند مبنایی برای بهینه سازی در ترکیبات چسب های کاشی سیمانی در جهت ارتقای کیفیت چسب در کاربردهای صنعتی و ساختمانی باشد.

کلیدواژه ها:

چسب کاشی ، تغییر شکل متقاطع ، کربنات کلسیم ، سیلیس ، کاشی ، CaCO۳ ، SiO۲