تاثیر آموزش گردشگری بر رشد تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان رامسر

پژوهش حاضر با هدف تاثیر آموزش گردشگری بر رشد تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان رامسر اجرا شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع شبه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان پسر دوره دوم مدارس ابتدایی شهرستان رامسر به تعداد ۹۶۰ نفر بودند که به کمک روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۳۰ نفر که نمره کمتر از میانگین کسب کرده اند به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. از این تعداد ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار رشد تحصیلی میانگین نمرات علوم و مطالعات اجتماعی در ارزشیابی ۴ ماه اول سال تحصیلی بود. تجزیه و تحلیل داده ها از آمار استنباطی تحلیل کوواریانس چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نشانگر آن بوده است که با توجه به اثر لامبدای ویلکز، آمار فیشر و سطح معناداری تعامل بین متغیر تصادفی کمکی پیش آزمون و متغیر مستقل (متغیر کیفی نوع آموزش) معنی دار شده است. یافته های تحقیق نشان داد با توجه به سطح معنی داری کمتر از ۰.۰۵ تفاوت معنی داری بین پس آزمون ها در دو گروه آموزشی (گردشگری و سنتی) کنترل و آزمایش برای متغیر رشد تحصیلی می باشد. نتایج تحقیق حاکی از آن بود که تاثیر آموزش گردشگری بر رشد تحصیلی تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، رشد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی