بررسی ارتباط بین نوبت کاری و بهره وری کارکنان عملیاتی آتش نشانی شهر اهواز در سال ۱۴۰۱

مقدمه: پرسنل عملیاتی آتش نشانی به طور مستقیم با نجات جان افراد و کنترل حوادث در شرایط خاص مواجهند. هوشیاری کامل، تصمیم گیری فوری و بهره وری بالا از ملزومات کار آنهاست از این رو همواره باید به دنبال ارتقا عملکرد و بهره وری کارکنان این سازمان باشیم که آگاهی از نحوه ارتباط نوبت کاری کارکنان آتش نشانی با بهره وری و انتخاب نوبت کاری مناسب، زمینه بهبود بهره وری پرسنل را فراهم می آورد. لذا هدف از مطالعه تعیین رابطه بین نوع نوبت کاری و بهره وری کارکنان عملیاتی آتش نشانی شهر اهواز بود. روش کار: پژوهش حاضر مطالعه ای مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی می باشد. تعداد نمونه های مورد مطالعه شامل ۶۰ نفر از کارکنان نوبت کار آتش نشانی بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از دو پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و بهره وری نیروی انسانی جاهد (۱۳۸۵) استفاده شد. پس از تکمیل پرسشنامه، داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیلی، آنالیز واریانس یک طرفه و همبستگی در نرم افزار SPSS ورژن ۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: آنالیز واریانس یک طرفه نتایج حاصل از پژوهش نشان داد شش مولفه بهره وری نیروی انسانی شامل بازخورد عملکرد (p=۰/۰۰۱)، عوامل انگیزشی (p=۰/۰۰۲)، توان (p=۰/۰۰۳)، آموزش (p=۰/۰۰۲)، سازگاری کارکنان با عوامل طبیعی (p=۰/۰۰۲) و حمایت سازمانی (p=۰/۰۰۳) به طور معناداری تحت تاثیر نوبت کاری قرار دارند و در بین مولفه های ذکر شده بازخورد عملکرد بیشترین اثر بر بهره وری منابع انسانی را در نوبت کاری داشته است. نتیجه گیری: مشخص گردید بهره وری در نوبت شب از سایر نوبت های کاری پایین تر (متوسط) و در نوبت صبح از سایر نوبت ها بالاتر (قوی) است و بهره وری کارکنان در نوبت در گردش نیز قوی به دست آمد.

کلیدواژه ها:

نوبت کاری ، بهره وری ، کارکنان آتش نشانی ، اهواز