تحلیل سیستماتیک اثرات کورکومین بر تنظیم پاسخهای زیستی مرتبط با استرس و بهبود سلامت آبزیان مکانیسمهای آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی و تنظیم مسیرهای مولکولی

مدیریت استرس در آبزی پروری به دلیل تاثیرات منفی آن بر رشد، تولیدمثل و ایمنی، آبزیان یکی از چالش های اساسی این صنعت به شمار می رود. کورکومین به عنوان یک ترکیب زیست فعال طبیعی با خواص آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی و ضدباکتریایی به عنوان یک راهکار نویدبخش برای کاهش اثرات منفی استرس در آبزیان مطرح شده است. این مطالعه با هدف بررسی جامع تاثیرات کورکومین در مدیریت استرس در آبزیان انجام شده است. این مطالعه یک مرور سیستماتیک است که بر اساس پروتکل ۲۰۰۹ PRISMA طراحی شده است. جستجوی مقالات در پایگاه های داده ای نظیر Google Scholar، PubMed و ScienceDirect با استفاده از کلیدواژه های مرتبط نظیر کورکومین، آبزیان، تنظیم استرس و آنتی اکسیدان انجام شد. پس از غربالگری مقالات ۱۴ مطالعه نهایی برای تحلیل انتخاب گردیدند. نتایج نشان داد که کورکومین اثرات مثبتی در کاهش استرس ناشی از عوامل مختلف از جمله استرس اکسیداتیو، مسمومیت، آمونیاکی، استرس حرارتی و تراکم بالای نگهداری در آبزیان دارد. کورکومین با افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی (GPX، CAT، SOD) و کاهش نشانگرهای استرس اکسیداتیو مانند MDA و ROS به بهبود عملکرد ایمنی و کاهش آسیب های سلولی و بافتی در آبزیان کمک می کند. همچنین، کورکومین از طریق مسیرهای مولکولی مرتبط با التهاب و استرس نظیر NF-KB و Nrf۲، اثرات محافظتی خود را اعمال می کند. کورکومین به عنوان یک مکمل غذایی طبیعی پتانسیل بالایی در مدیریت استرس آبزیان و بهبود سلامت و عملکرد آنها دارد. با این حال، به منظور بهینه سازی استفاده از کورکومین تحقیقات بیشتری درباره دوز موثر، روش های بهبود دسترس پذیری زیستی و تاثیر آن در گونه های مختلف آبزیان ضروری است. این یافته ها می توانند به ارتقای صنعت آبزی پروری و بهبود کیفیت و رفاه آبزیان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

کورکومین ، مدیریت استرس ، آنتی اکسیدان ، سلامت آبزیان