مروری بر تاثیر فلزات سنگین در تولیدمثل ماهی

فلزات سنگین آلاینده های فراگیر و مضر موجود در اکوسیستم آبی هستند. غلظت این فلزات به دلیل پسماندهای انسانی، ترکیب ژئوشیمیایی، فعالیت های کشاورزی و اکتشافات معدن به طور چشمگیری افزایش یافته است. ماهی ها در معرض آلودگی فلزات سنگین قرار دارند و از آنجا که در محیط آبی زندگی می کنند تماس آن ها با این فلزات اجتناب ناپذیر است. ورود بیش از حد آلاینده ها به اکوسیستم آبی باعث تجمع بیشتر فلزات سنگین در بافت های ماهی می شود. با این حال ماهی ها در اکوسیستم های طبیعی تخم گذاری می کنند که ممکن است آلوده به فلزات سنگین باشد. تولیدمثل ماهی ها فرآیند کلیدی برای تامین ذخیره ماهی ها در اکوسیستم طبیعی بوده و برای تولید آبزی پروری ضروری است. کیفیت آب از نظر آلودگی فلزات سنگین تاثیر قطعی بر تولید مثل ماهی ها دارد. بنابراین شناخت پیامدهای فلزات سنگین بر اکوسیستم آبی و تاثیر آن ها بر تولید مثل ماهی ها حائز اهمیت است. چندین مقاله مروری و گزارش در مورد تاثیر فلزات سنگین بر سلامت ماهی ها، تغییرات بیوشیمیایی، خون، تغییرات بافت شناسی، استرس سلولی و فیزیولوژیکی در اندام های حیاتی وجود دارد اما گزارش های جامع کمی در مورد اثرات سمی فلزات سنگین بر تولید مثل ماهی ها منتشر شده است. گزارش ها نشان می دهند که فلزات سنگین باعث اختلال در تولید مثل ماهی ها می شوند، از القای ویتلوژنین جلوگیری می کنند، اووژنز را به تاخیر می اندازند، ترشح هورمون لوتئین کننده را افزایش می دهند و پارامترهای شاخص گنادوسوماتیک و تخمک ریزی را در ماهی ها کاهش می دهند. بنابراین این مقاله مروری به صورت جامع به اثرات سمی فلزات سنگین بر تولیدمثل ماهی ها با تمرکز ویژه بر سیستم تولید مثل نر و ماده می پردازد.

کلیدواژه ها:

تولید مثل ماهی ، فلزات سنگین ، تخمدان ، بیضه