پرورش میگو در سیستم BFT

میگو یکی از کالاهای کلیدی آبزی پروری جهان است که برای تولید و امنیت غذایی ضروری است که تقاضای جهانی آن به دلیل توسعه تصاعدی جمعیت انسانی که به نوبه خود منجر به تشدید آبزی پروری شده است به طور چشمگیری افزایش یافته است. پرورش دهندگان جهت ایجاد تعادل میان عرضه و تقاضای بازار اقدام به تولید آن در سطح وسیع گردیدند. اما در راستای افزایش تکثیر میگو میزان هدررفت آب و آلودگی محیطی نیز اوج گرفت لذا، محققان برای به حداقل رساندن این اثرات سیستمی به نام سیستم BFT را معرفی کردند که به نظر می آید جایگزین مناسبی برای روش سنتی می باشد. BFT یک سیستم خودپایدار است که در میان بعضی کشورهای توسعه یافته محبوبیت زیادی پیدا کرده است. این سیستم مزایای فراوانی نظیر عدم استفاده از مواد شیمیایی، حفظ منابع آبی، کاهش آلودگی های زیست محیطی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را به دنبال دارد. شایان ذکر است BFT سبب بهبود رشد و تکثیر میگو گردید زیرا میگو را می توان در تراکم بالا در واحد سطح در این سیستم بیان شده پرورش داد. پرورش میگوی سازگار با محیط زیست با ایجاد تعادل بین دستاوردهای اقتصادی و حفاظت از محیط زیست مسیری مناسب به سوی آبزی پروری پایدار ارائه می دهد و از مزایای بلندمدت هم برای صنعت و هم برای اکوسیستم ها اطمینان حاصل می کند، بنابراین پرورش دهندگان می توانند بسته به شرایط و امکانات تولیدی، خود روش های نوین BFT را برای تولید آبزیان خود به ویژه میگو برگزینند.

کلیدواژه ها:

افزایش بازده ، روش های نوین ، تولید ، سیستم خودپایدار ، سازگاری