مروری بر ریزپوشانی پپتیدهای زیست فعال با تاکید بر نانولیپوزوم و کیتوزان

امروزه با افزایش نیاز به پروتئین های با منشا آبزیان روش هیدرولیز آنزیمی یک بیوتکنیک انتخابی برای جداسازی اجزاء مغذی و ترکیبات زیست فعال از مواد اولیه بوده که غنی از پروتئین هستند و این روش در خصوص تولید پروتئین های هیدرولیز شده از مواد دورریز می تواند با ایجاد ارزش افزوده به عنوان خوراک دام آبزیان و حتی کود نیز به مصرف برسند. پروتئین های هیدرولیز شده به واسطه خواص کاربردی به عنوان منابع پروتئینی فوق العاده برای حیوانات و انسان به کار می روند از جمله خواص سودمندی که از هیدرولیزهای شیر، گندم دانه، سویل، تخم مرغ و نیز ماهیان دیده شده است می توان به فاکتورهای رشد، تحریک کننده ایمنی، ضد میکروبی، کاهش دهنده فشار خون و ترکیبات ضد سرطان و ضد التهابی اشاره نمود. با این حال برخی عوامل کاربردهای غذایی و تجاری آن ها را محدود می کنند، از جمله تجزیه شیمیایی آسان (مانند pH)، آنزیمی، برهمکنش ماتریکس مواد غذایی، حلالیت کم در آب، رطوبت سنجی و طعم تلخ بالقوه. با در نظر گرفتن این موضوع کپسوله کردن پپتیدهای فعال زیستی در مواد مختلف می تواند به غلبه بر این چالش ها کمک کند. مطالعات نشان داده اند که کپسوله کردن پپتیدهای فعال زیستی باعث افزایش زیست فعالی آن ها، افزایش حلالیت و کاهش رطوبت سنجی می شود. سیستم های کلوئیدی متنوعی که برای محصور کردن پپتیدهای فعال زیستی استفاده می شوند پایداری و راندمان کپسوله سازی خوبی را نشان داده اند. این بررسی مروری بر پیشرفت های کنونی در کپسوله سازی پپتیدهای فعال زیستی با در نظر گرفتن فناوری، پیشرفت ها و نوآوری های جدید را ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

پپتیدهای زیست فعال ، هیدرولیز ، آنزیمی ، کپسوله کردن ، نانولیپوزوم