تحول دیجیتال و بهینه سازی انرژی در کشاورزی و صنایع غذایی

با افزایش تقاضای جهانی برای محصولات غذایی و محدودیت منابع، بهینه سازی مصرف انرژی در بخش های کشاورزی و صنایع غذایی به یکی از چالش های اساسی توسعه پایدار تبدیل شده است. هدف این پژوهش بررسی نقش تحول دیجیتال و فناوری های نوین در بهبود بهره وری انرژی در این دو بخش و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن ها بر الگوی مصرف انرژی است. در این مطالعه با بهره گیری از رویکرد تحلیلی و مرور نظام مند، ادبیات کاربرد فناوری هایی نظیر اینترنت اشیاء، هوش مصنوعی، سامانه های هوشمند، پایش کشاورزی دقیق و سیستم های مدیریت انرژی مورد بررسی قرار گرفته است. چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریه انتشار نوآوری ها و نظریه مبتنی بر منابع شکل گرفته است تا همزمان عوامل موثر بر پذیرش فناوری و نقش قابلیت های سازمانی در تحقق صرفه جویی انرژی تحلیل شود. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری فناوری های دیجیتال می تواند به کاهش معنادار مصرف انرژی، کاهش هزینه های عملیاتی و ارتقای پایداری زیست محیطی منجر شود، مشروط بر آنکه با آمادگی سازمانی و زیرساخت های مناسب همراه باشد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی علمی برای سیاست گذاری و تصمیم گیری مدیران در مسیر مدیریت انرژی و توسعه پایدار در کشاورزی و صنایع غذایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، بهینه سازی ، انرژی ، کشاورزی هوشمند ، صنایع غذایی ، فناوری های نوین