مدل تصمیم گیری چندمعیاره جهت انتخاب سیستم های نوین ساختمانی در پروژه های انبوه سازی: مطالعه موردی شهر مشهد

رشد شتابان شهرنشینی، افزایش تقاضای مسکن و ضرورت کاهش هزینه ها و اثرات زیست محیطی، انتخاب سیستم ساختمانی مناسب را به یکی از تصمیمات راهبردی در پروژه های انبوه سازی تبدیل کرده است. با توجه به تنوع سیستم های نوین ساختمانی مورد تایید مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی و تفاوت آن ها از نظر شاخص های فنی، اقتصادی و زیست محیطی، استفاده از یک چارچوب تصمیم گیری علمی ضروری به نظر می رسد. هدف این پژوهش، اولویت بندی سیستم های نوین ساختمانی در پروژه های انبوه سازی شهر مشهد با بهره گیری از مدل تصمیم گیری چندمعیاره تحلیل سلسله مراتبی (AHP) است. در این تحقیق، پس از شناسایی سه معیار اصلی فنی، اقتصادی و زیست محیطی، مقایسات زوجی بر اساس طیف ۱ تا ۹ ساتی و با استفاده از نظرات خبرگان حوزه مهندسی عمران و مدیریت ساخت انجام شد. تحلیل داده ها در نرم افزار Expert Choice صورت گرفت و مقدار ضریب ناسازگاری برابر با ۰.۰۵ به دست آمد که نشان دهنده سازگاری مناسب قضاوت ها و اعتبار نتایج است. نتایج نشان داد که در معیار فنی و زیست محیطی، سیستم ساختمان های بتن آرمه با شیوه قالب های تونلی بالاترین امتیاز را کسب کرده است، در حالی که در معیار اقتصادی، سیستم قاب ساختمانی ساده بتن مسلح با ستون پیش ساخته، تیر نیمه پیش ساخته، سقف هالوکور و دیوار برشی بتن مسلح درجا در رتبه نخست قرار گرفته است. با تجمیع وزن معیارها، سیستم قالب تونلی به عنوان گزینه برتر در رتبه بندی کلی معرفی شد و سیستم سازه های بتن مسلح پیش ساخته مدولار سه بعدی در جایگاه دوم قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از مدل های تصمیم گیری چندمعیاره می تواند انتخاب سیستم ساختمانی را از یک تصمیم تجربی به فرآیندی ساختارمند، شفاف و مبتنی بر معیارهای پایدار تبدیل نماید و زمینه را برای ارتقای کیفیت تصمیم گیری در پروژه های انبوه سازی شهری فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری چندمعیاره ، تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، سیستم های نوین ساختمانی ، انبوه سازی ، قالب تونلی ، شهر مشهد ، پایداری ساختمانی