مقایسه نگرشی و فلسفی باغ هشت بهشت اصفهان در دوره صفوی و ویلای ساوا اثر لوکوربوزیه

این پژوهش با هدف مقایسه عمیق و تطبیقی نگرش ها و جهان بینی های فلسفی حاکم بر طراحی باغ ایرانی دوره صفوی و معماری مدرنیسم قرن بیستم انجام شده است. این پژوهش به واکاوی و مقایسه بنیادهای فلسفی دو الگوی شاخص معماری از دو پارادایم فکری کاملا متفاوت می پردازد؛ باغ ایرانی هشت بهشت بر مبنای حکمت متعالیه و ایده های جهان بینی اسلامی مبتنی است که فضا را تجلی یافته نظم الهی، و تجربه زیست مند را مبتنی بر تقابل و تلفیق امر قدسی و دنیوی تعریف می کند. در مقابل، ویلای ساوا محصول مستقیم عقلانیت دکارتی و رویکرد مدرنیسم است که فضا را سیستمی هندسی و کارکردگرا تقلیل می دهد و انسان را در مقام سوژه مدرن و مسلط بر طبیعت تفسیر می کند. با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مقایسه ای مبتنی بر چارچوب های پدیدارشناسی فضا و نقد ساختارگرایی، این مقاله دو نمونه را در محورهایی چون هستی شناسی فضا (هستی پدیدار در مقابل هستی ابژه وار)، نسبت انسان و طبیعت، و معنابخشی ساختاری مورد سنجش قرار می دهد. نتیجه تفاوت بنیادین در تعریف فضا، زمان، طبیعت و رابطه انسان با محیط متجلی می گردد؛ باغ ایرانی بر حضور و وحدت وجود تاکید دارد، در حالی که ویلای ساوا بر فاصله، تکنولوژی و اومانیسم سکولار متمرکز است.

کلیدواژه ها:

باغ ایرانی ، ویلای ساوا ، فلسفه معماری ، مدرنیسم ، صفویه ، هستی شناسی