چالشهای نوجوانان در مدیریت رفتارهای تکانشی مرتبط با استفاده از رسانه های اجتماعی

مژگان بیجنوند پژوهش حاضر با تحلیل ادبیات نظری، موجود به بررسی چند بعدی پدیده تکانشگری در نوجوانان و تعامل آن با فضای مجازی پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که تکانشگری در این بستر نه یک ویژگی ایستا، بلکه حاصل تعامل مداوم ویژگی های روان شناختی زیستی و شخصیتی نوجوان با محرک های بیرونی است. رسانه های اجتماعی از طریق طراحی الگوریتم ها پاداش های فوری و تحریک دائمی هیجانی، بستری را فراهم می کنند که ظرفیت خود تنظیمی نوجوان را به چالش کشیده و رفتارهای تکانشی و پرخطر آنلاین را تشدید می نماید. در این میان نقش خانواده به عنوان نخستین سنگر حمایتی بسیار تعیین کننده است؛ به گونه ای که سبک های فرزندپروری مقتدرانه همراه با ارتباط صمیمانه و نظارت هوشمندانه موثرترین عامل بازدارنده در برابر رفتارهای تکانشی محسوب می شوند، همچنین شبکه همسالان و محیط آموزشی نقش دوگانه ای در تشدید یا تعدیل این رفتارها ایفا می کنند. نتیجه گیری نهایی این است که برای مدیریت تکانشگری در فضای مجازی تمرکز صرف بر محدودیت های فناورانه ناکافی است. مداخلات موفق باید رویکردی یکپارچه و چندسطحی داشته باشند که همزمان تقویت مهارت های فردی خود تنظیمی و سواد رسانه ای، بهبود الگوهای تعاملی در خانواده و اجرای برنامه های پیشگیرانه در سطح مدارس را هدف قرار دهد. تنها با چنین رویکردی می توان از تاثیرات مخرب تکانشگری در فضای آنلاین کاسته و سلامت روان نوجوانان را در این محیط ارتقا داد.

کلیدواژه ها:

چالشهای ، نوجوانان ، مدیریت رفتارهای تکانشی ، رسانه های اجتماعی