ارزیابی دگرگونی های دیجیتال بر برنامه ریزی راهبردی در شرکت های دانش بنیان استان خوزستان

در عصر دیجیتال، رویکردهای سنتی برنامه ریزی راهبردی کارایی خود را از دست داده است. این پژوهش با هدف پر کردن شکاف تحقیقاتی موجود، به مدل سازی کمی تاثیر دگرگونی دیجیتال بر برنامه ریزی راهبردی در بستر خاص و مهم شرکت های دانش بنیان استان خوزستان می پردازد.این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی است. داده ها از طریق یک پرسشنامه استاندارد و محقق ساخته از نمونه ای شامل ۲۰۰ نفر از مدیران و کارشناسان شرکت های دانش بنیان گردآوری شد که به روش خوشه ای انتخاب شدند. روایی و پایایی پرسشنامه از طریق تحلیل عاملی تاییدی ارزیابی شد و فرضیه پژوهش با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) مورد آزمون قرار گرفت.نتایج تحلیل داده ها نشان داد که دگرگونی دیجیتال تاثیر مثبت، مستقیم و بسیار قوی بر برنامه ریزی راهبردی دارد (۰.۷۱۲, β=۱۷.۱۷۳t=). مدل پژوهش توانست ۵۰/۵ درصد از واریانس متغیر برنامه ریزی راهبردی را تبیین کند (۰.۵۰۵R²=) که نشان دهنده قدرت تبیین کنندگی قابل توجه است. تحلیل ابعاد نشان داد بعد انسانی و فرهنگی دگرگونی دیجیتال، بیشترین تاثیر را دارد. نوآوری اصلی این پژوهش، ارائه یک مدل کمی معتبر و تاکید بر نقش محوری سرمایه انسانی در مقایسه با ابعاد صرفا فناورانه است. یافته ها نشان می دهد که موفقیت استراتژیک شرکت های دانش بنیان در عصر دیجیتال، بیش از آنکه به خرید فناوری وابسته باشد به توانمندسازی کارکنان و ایجاد فرهنگ دیجیتال بستگی دارد. این نتایج، بینش های کاربردی ارزشمندی را برای مدیران این شرکت ها جهت اولویت بندی سرمایه گذاری های خود در مسیر دگرگونی دیجیتال فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

بلوغ دیجیتال ، چابکی راهبردی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، اقتصاد دانش بنیان