طراحی و اعتبارسنجی الگوی ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی در دانشگاه پیام نور

این پژوهش به طراحی و اعتبارسنجی الگوی ارزشیابی مبتنی بر هوش مصنوعی در دانشگاه پیام نور پرداخته است. نوع تحقیق از نظر داده ها، آمیخته متوالی با رویکرد اکتشافی بود و شامل دو بخش کیفی و کمی است. در بخش کیفی، مراحل فراترکیب و دلفی مورد استفاده قرار گرفت. جامعه آماری در مرحله فراترکیب شامل مبانی نظری و پیشینه های مرتبط از پایگاه های داده داخلی و خارجی و در مرحله دلفی شامل ۱۵ نفر از کارشناسان با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند بود. در بخش کمی، جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه پیام نور بود که ۲۴۵ نفر از آن ها با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده ها در بخش کیفی از طریق مرور سیستماتیک ادبیات و در مرحله دلفی با کاربرگ جمع آوری شد. در بخش کمی نیز از پرسشنامه ۷۵ گویه ای که از نتایج بخش کیفی استخراج شده بود، استفاده گردید. اعتبار و پایایی ابزارها بررسی شده و نتایج نشان دهنده اعتبار مناسب آن ها بود. تحلیل داده ها در بخش کیفی با استفاده از تحلیل سیستماتیک و ضریب توافق کندال و در بخش کمی با آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل عاملی تاییدی) با نرم افزارهای Maxqda، SPSS و Smart PLS انجام شد. یافته ها نشان داد که الگوی ارزشیابی شامل ابعاد طراحی، اجرا و پیاده سازی، تحلیل نتایج و بهبود و توسعه است. این الگو بر اساس ابعاد و مولفه های مذکور ارائه و اعتبار آن تایید شد.

کلیدواژه ها:

طراحی الگو ، اعتبارسنجی ، ارزشیابی ، هوش مصنوعی