زیست دانشجویی که در ذات خود باید تجربه ای از همزیستی، تعامل، حمایت متقابل و رشد فردی و جمعی باشد، گاه به صحنه ای برای نمایش تمایز، رقابت، طرد، سلطه و خشونت نمادین تبدیل می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر مولفه های نظریه
دغدغه مندی اجتماعی اگنیو (۲۰۱۴) بر مبادرت به قلدری در میان
دانشجویان خوابگاهی دانشگاه تهران بود. جامعه آماری شامل کلیه
دانشجویان دختر و پسر خوابگاهی بود و حجم نمونه نهایی ۳۷۰ نفر تعیین شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مبادرت به قلدری (لیو و همکاران، ۲۰۲۰) و مقیاس چندبعدی
دغدغه مندی اجتماعی (شادمنفعت و همکاران، ۲۰۲۱؛ کبیری و همکاران، ۲۰۲۲؛ ۲۰۲۴) جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری در Amos نسخه ۲۴ و آزمون های آماری در SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. یافته ها نشان داد که تمامی مولفه های
دغدغه مندی اجتماعی شامل تمایل به پیروی از شهودهای اخلاقی (ضریب بتا: ۲۹۲/۰-)، توجه به رفاه دیگران (ضریب بتا: ۲۱۵/۰-)، تمایل به روابط نزدیک با دیگران متعارف (ضریب بتا: ۲۴۶/۰-) و تمایل به همنوایی با هنجارهای اجتماعی (ضریب بتا: ۲۳۵/۰-)، تاثیر معنادار و منفی بر مبادرت به قلدری
دانشجویان دارند. علاوه بر این، مسیرهای میانجی اهمیت فرآیندهای غیرمستقیم را در کاهش قلدری تایید کرد؛ به طوری که توجه به رفاه دیگران میانجی رابطه بین شهودهای اخلاقی و قلدری (ضریب بتا: ۱۰۷/۰-) و تمایل به همنوایی با هنجارهای اجتماعی میانجی رابطه بین تمایل به روابط نزدیک با دیگران و قلدری (ضریب بتا: ۰۶۹/۰-) بود. این یافته ها همسو با نظریه اگنیو بوده و بر اهمیت ارتقای
دغدغه مندی اجتماعی به عنوان یک عامل پیشگیرانه در محیط های دانشگاهی تاکید دارد. پژوهشگران و مدیران آموزشی می توانند با طراحی برنامه های آموزشی و فرهنگی، رفتارهای همدلانه، رعایت هنجارهای اجتماعی و تقویت اخلاق
دانشجویان را ترویج دهند تا از بروز قلدری پیشگیری شود.