بازاندیشی سنوات دوره کارشناسی مهندسی در ایران: راه کارها، ملاحظات و الزامات سیاستی

در حال حاضر، بازنگری طول دوره کارشناسی در دستور کار وزارت علوم، تحقیقات و فناوری قرار گرفته است. این مطالعه کاربردی با هدف شناسایی راه حل ها، ملاحظات و الزامات مرتبط، با رویکرد کیفی انجام شده است. داده ها از طریق تحلیل اسنادی و نشست های تخصصی گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون، تحلیل شده اند. شرکت کنندگان شامل صاحب نظران آموزش عالی بودند که با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. یافته ها نشان داد در کشورهای توسعه یافته، تنوع ساختارمندی از مدارک دانشگاهی با کارکردهای متمایز و با هدف افزایش همراستایی آموزش عالی و نیازهای بازار کار وجود دارد. نتایج همچنین نشان داد ارائه سه نوع درجه لیسانس، یعنی درجه لیسانس دانشگاهی چهارساله در دانشگاه ها، و درجههای لیسانس سه ساله کاربردی و حرفه محور در دانشگاه های مهارتی، امکان انطباق بهتر برنامه های درسی با مسیرهای حرفه ای و دانشگاهی را فراهم می سازد. تنوع بخشی در مقاطع کاردانی، کارشناسی ارشد و دکتری نیز به عنوان گزینه های قابل اجرا مطرح شد؛ بااین حال، ایجاد «چارچوب مدارک تحصیلی آموزش عالی ایران» یک ضرورت راهبردی برای نظام مند کردن این تنوع شمرده می شود. این مطالعه درنهایت نتیجه گیری میکند که سنوات استاندارد بین المللی درجه لیسانس مهندسی دانشگاهی، چهار سال (۱۲۰ تا ۱۲۵ واحد درسی) است و کاهش آن با مقررات جهانی در تضاد خواهد بود

کلیدواژه ها:

بازاندیشی دوره لیسانس ، تنوع مدارک تحصیلی ، مهندسی ، انطباق آموزش با بازار کار ، چارچوب ملی مدارک تحصیلی