موانع و راهبردهای سیاست جنایی ایران در پرتو اسناد بین المللی: مقابله با تروریسم زیستی

تروریسم زیستی به عنوان یکی از پیچیده ترین و خطرناک ترین اشکال تهدید علیه امنیت ملی، نظم عمومی و سلامت جهانی، نیازمند سیاست جنایی کارآمد و چندلایه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، به بررسی موانع و راهبردهای سیاست جنایی ایران در مقابله با تروریسم زیستی در پرتو اسناد و معاهدات بین المللی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که علی رغم وجود برخی زیرساخت های قانونی و نهادی در ایران، چالش هایی نظیر عدم انسجام بین نهادهای ذی ربط، ضعف در اجرای موثر قوانین، محدودیت در تعاملات بین المللی و فقدان سیاست های پیشگیرانه نظام مند، مانع از تحقق سیاست جنایی کارآمد در این حوزه شده است. تحلیل تطبیقی بیانگر آن است که تقویت شواهد محوری در تصمیم گیری، ایجاد سامانه های نظارتی پیشگیرانه، جرم انگاری دقیق و متناسب، توسعه همکاری های قضایی و امنیتی فراملی و همچنین نهادینه سازی همکاری های بین بخشی می تواند زمینه ساز ارتقای امنیت زیستی باشد. این پژوهش با هدف پر کردن خلا موجود، چارچوبی سیاستی برای بازآرایی سیاست جنایی ایران ارائه می دهد که بر سه پایه تقویت شواهدمحوری در تصمیم گیری، نهادینه سازی همکاری های بین بخشی و بهره گیری هدف مند از ظرفیت های حقوقی بین المللی استوار است.

کلیدواژه ها:

امنیت زیستی ، تروریسم ، تهدید بیولوژیکی ، سیاست جنایی ، همکاری بین المللی