اثربخشی آموزش تصویرسازی ذهنی دستوری و بازپردازش بر افسردگی و اضطراب در نوجوانان دارای علائم استرس پس از سانحه

مقدمه: اختلال استرس پس از سانحه دارای شرایط چندجانبه ای از جنبه های عاطفی شامل ترس و اضطراب می باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تصویرسازی ذهنی دستوری و بازپردازش بر افسردگی و اضطراب در نوجوانان دارای علائم استرس پس از سانحه انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مراجعین نوجوان ۱۳ تا ۱۸ ساله دارای علائم استرس پس از سانحه به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. از بین آن ها تعداد ۳۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی و با روش قرعه کشی در دو گروه آزمایش و کنترل (۱۵ نفر در گروه آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. افراد حاضر در گروه آزمایش آموزش تصویرسازی ذهنی دستوری و بازپردازش (۱۲ جلسه) و هر هفته یک جلسه و به مدت ۶۰ دقیقه دریافت نمودند و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکردند. از پرسشنامه های علائم اختلال استرس پس از سانحه (۱۹۸۸)، افسردگی (بک، ۲۰۰۷) و  اضطراب بک (۱۹۸۸) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد در گروه آزمایش میانگین و انحراف معیار نمره افسردگی از۲۸/۹ ± ۴۰/۳۲ در مرحه پیش آزمون به۹۶/۸ ± ۷۳/۲۷ در مرحله پس آزمون و نمره اضطراب از۹۴/۷ ± ۶۰/۲۹ در مرحله پیش آزمون به۴۳/۶ ± ۳۳/۲۰ در مرحله پس آزمون تغییر یافت و این تغییر در مرحله پیگیری نیز ادامه داشت (۰۱/۰p <). نتیجه گیری: با توجه به یافته ها استفاده از آموزش تصویرسازی ذهنی دستوری و بازپردازش بر کاهش افسردگی و اضطراب در نوجوانان دارای علائم استرس پس از سانحه به روانشناسان و مشاوران توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Grammatical Imagery and Reprocessing Therapy ، Depression ، Anxiety ، Adolescents. ، آموزش تصویرسازی ذهنی دستوری و بازپردازش ، افسردگی ، اضطراب ، نوجوانان.