تحلیل تطبیقی معناشناختی واژگان حوزه معنایی «قرار و سکون» در قرآن کریم

این پژوهش با رویکردی تحلیلی و معناشناختی، به مطالعه تطبیقی شش مفهوم کلیدی در حوزه معنایی «قرار و سکون» در قرآن کریم شامل «استقرار، استواء، سکن، عدن، لبث و مکث» می پردازد. هدف اصلی، تبیین مفاهیم و درک ظرافت های بیانی قرآن با روش تحلیلی - توصیفی است. یافته ها نشان می دهند که «استقرار» دلالت بر ثبات و پایداری مستمر در مکان دارد و نقطه مقابل «تزلزل» است. «سکن» بر آرامش درونی و زوال اضطراب تاکید دارد و در مقابل «حرکت و پریشانی» قرار می گیرد. «عدن» نماد اقامتی ابدی و توام با الفت و نعمت پایدار است. «لبث» و «مکث» هر دو بر اقامت موقت و همراه با انتظار دلالت می کنند، با این تفاوت که «مکث» بار معنایی «ثبات همراه با انتظار» دارد، حال آن که «لبث» بر صرف مدت گذرانی موقت متمرکز است. «استواء» نیز در منظومه ای جداگانه قرار دارد و هسته معنایی آن، «تعادل، استقامت و تساوی اجزا» است. در نهایت، این پژوهش نشان می دهد که قرآن کریم با دقتی معناشناختی، شبکه ای غنی از مفاهیم مرتبط با «قرار و سکون» را ارائه می کند که هر واژه، کیفیت، مدت و شرایط روحی خاصی از اقامت و آرامش را بیان داشته است و نگاهی جامع به مراتب مختلف وجود انسان دارد.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، معناشناختی ، استقرار ، سکن ، عدن ، لبث و مکث