تاثیر مداکس تاپ بر عملکرد دانه، کیفیت بذر و ویژگی های فیزیولوژیک دو رقم سورگوم علوفه ای (Sorghum bicolor (L.) Moench) آزادگرده افشان

تاثیر تنظیم کننده رشد مداکس تاپ بر عملکرد دانه، کیفیت بذر، عملکرد علوفه و شاخص های فیزیولوژیک دو رقم آزادگرده افشان سورگوم علوفه ای (Sorghum bicolor (L.) Moench) طی آزمایشی به صورت فاکتوریل اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی سال های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ در کرج بررسی شد. عامل های آزمایش شامل دز (صفر، نیم، یک و دو لیتر در هکتار) و زمان محلول پاشی مداکس تاپ (مراحل ۴-۳ و ۸-۶ برگی) در کرت های اصلی و ارقام منصور و بهشت در کرت های فرعی بودند. با افزایش دز مصرف مداکس تاپ، شاخص سبزینگی برگ، محتوای نشاسته، کربوهیدرات ها، قندهای محلول، عملکرد دانه و درصد جوانه زنی بذر به طور معنی داری افزایش پیدا کرد، اما این تغییرات با کاهش شاخص سطح برگ و عملکرد علوفه همراه بود. محلول پاشی در مرحله ۳-۴ برگی نسبت به مرحله ۸-۶ برگی، محتوای نشاسته و عملکرد دانه را به طور معنی داری افزایش و عملکرد علوفه را کاهش داد. دز دو لیتر در هکتار مداکس تاپ، در مرحله ۴-۳ برگی بالاترین عملکرد دانه را به همراه داشت. رقم منصور از نظر صفات کیفی و عملکرد علوفه برتری معنی داری نسبت به رقم بهشت داشت. افزایش محتوای قندهای محلول دانه رقم منصور با کاربرد دو لیتر در هکتار مداکس تاپ در سال اول نسبت به شاهد ۲۳.۲ درصد و بیشترین عملکرد دانه (۴۵۴۲ کیلوگرم در هکتار) با دز یک لیتر در هکتار در سال دوم (با افزایش ۶۸.۱ درصد نسبت به شاهد) به دست آمد. در مجموع، محلول پاشی مداکس تاپ با دز دو لیتر در هکتار برای تولید بذر با کمیت و کیفیت مناسب و دز یک لیتر در هکتار برای تولید هم زمان دانه و علوفه قابل توصیه است.

کلیدواژه ها:

تنظیم کننده رشد گیاهی ، درصد جوانه زنی ، شاخص سطح برگ ، قندهای محلول ، نشاسته