رابطه ی عزت نفس و افسردگی در بین معلمان ابتدایی شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عزت نفس و افسردگی در میان معلمان دوره ابتدایی شهرستان شیراز انجام شد. با توجه به اهمیت سلامت روان معلمان و نقش تعیین کننده آنان در کیفیت آموزش و تربیت دانش آموزان، شناخت عوامل روان شناختی موثر بر عملکرد آنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این پژوهش، فرض بر این بود که بین عزت نفس و افسردگی معلمان رابطه معناداری وجود دارد.جامعه آماری پژوهش شامل ۱۵۰۰ نفر از معلمان دوره ابتدایی شهرستان شیراز بود که از میان آنان، ۲۵۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه افسردگی بک استفاده شد. پس از تکمیل پرسشنامه ها، داده های به دست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و به منظور بررسی معناداری ضریب همبستگی، آزمون t نیز به کار گرفته شد.نتایج تحلیل آماری نشان داد که مقدار t محاسبه شده (۲/۰۳) از مقدار بحرانی t جدول در سطح معناداری ۰۵/۰ (برابر با ۲) بزرگ تر است؛ بنابراین فرض صفر رد و فرض پژوهش تایید شد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که بین عزت نفس و افسردگی در میان معلمان ابتدایی شهرستان شیراز رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج نشان داد که با سطح اطمینان ۹۷ درصد، این رابطه از نظر آماری معنادار است و بیانگر آن است که تغییرات در میزان عزت نفس با تغییرات در سطح افسردگی معلمان همراه است.یافته های این پژوهش بر اهمیت توجه به سلامت روان، ارتقای عزت نفس و اجرای برنامه های حمایتی و آموزشی برای معلمان تاکید دارد. با توجه به نقش اساسی معلمان در نظام آموزشی، تقویت عزت نفس آنان می تواند علاوه بر کاهش مشکلات روان شناختی از جمله افسردگی، موجب افزایش انگیزه شغلی، رضایت از کار، بهبود کیفیت تدریس و ارتقای عملکرد آموزشی آنان شود. از این رو، برنامه ریزی برای ارتقای سلامت روان و توانمندسازی روان شناختی معلمان می تواند گامی موثر در بهبود کیفیت نظام آموزشی و افزایش بهره وری مدارس باشد.