بررسی عملکرد غشاهای پلیمری نانوالیافی الکتروریسی شده با قابلیت آبگریزی و توامان برخورداری از امکان تنفس و عبوردهی بخار آب

امروزه با عنایت به توسعه ملاحظات فنی مورد توجه در صنایع مختلف خصوصا از منظر مهندسی محیط زیست طراحی و ساخت و استفاده از مواد پلیمری ویژه با قابلیت ایجاد امکان تنفس و تبادل گاز و بخار آب از یک سو و از سوی دیگر بهره مندی از ویژگی ممانعت از نفوذ آب و خاصیت آبگریزی در صنایع گوناگون همچون صنایع تولید برخی تجهیزات، پزشکی، نساجی و تولید پوشاک، حفاظتی تصفیه آلاینده ها و غیره از اهمیت فوق العاده ای برخوردار می باشد. لذا غشاهای پلیمری نانوالیافی الکتروریسی شده به عنوان بستر چندمنظوره ای برای نیل به این هدف مطرح شده اند و پتانسیل بالایی در کاربردهای صنعتی و محیط زیستی یافته اند. پیشرفت های اخیر عمدتا بر تولید غشاهای بدون فلوئور، با بهره مندی از مقاومت و استحکام مکانیکی بالا و با قابلیت آبگریزی و نفوذپذیری هوا تمرکز دارند. مقاله حاضر، به توسعه های کلیدی در طراحی و عملکرد غشاهای مبتنی بر پلی اورتان (PU)، پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS)، پلی وینیلیدن فلوراید (PVDF) و پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE) می پردازد. همچنین به اجمال استراتژی های بهبود عملکرد آبگریزی بدون کاهش قابلیت تنفس مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

غشای پلیمری ، الکتروریسی ، آبگریزی ، تنفس پذیری