تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار زیست محیطی کارکنان شهرداری با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی و تعدیل گر رهبری خدمتگزار

هدف این مطالعه بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار زیست محیطی کارکنان با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی و تعدیل گر رهبری خدمتگزار بود. این پژوهش از نظر روش اجرا از نوع تحقیقات پیمایشی از نوع توصیفی- همبستگی بوده است که داده های این مطالعه با استفاده از پرسشنامه های استاندارد از کارکنان شهرداری های شهرستان بروجن به تعداد ۲۰۸ نفر که بر اساس فرمول کوکران با برآورد حجم نمونه ۱۳۵ نفر جمع آوری شده است و از مدل سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی برای ایجاد روایی و پایایی قبل از آزمایش مدل پیشنهادی استفاده شد. یافته ها پژوهش بیانگر برازش مناسب مدل در نظر گرفته شده از نظر روایی همگرا، روایی واگرا، بارهای عاملی، مقدار پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ بود. همچنین تحلیل فرضیات نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار زیست محیطی کارکنان با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی تاثیر دارد و نقش تعدیل گری رهبری خدمتگزار در رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار زیست محیطی موثر واقع شده است. نتیجه این مطالعه مفاهیم عملی و توصیه های مفیدی را برای مدیران و محققان در بخش سازمانی ارائه می دهد به گونه ای که آگاهی زیست محیطی به عنوان یک نتیجه مدیریت منابع انسانی سبز می تواند منجر به رفتارهای سازگار با محیط زیست در محل کار شود که شامل استفاده از راهبردهای حفاظت از محیط زیست می شود و رهبری خدمتگزار نیز به عنوان یک عامل سازمانی می تواند در ترغیب کارکنان به اتخاذ رفتارهای حامی محیط زیست موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آگاهی زیست محیطی ، رفتار زیست محیطی ، رهبری خدمتگزار ، مدیریت منابع انسانی سبز