تاثیر تعادل کار زندگی بر رفتار ایمنی کارکنان آتش نشانی شهرستان یزد

آتش نشانی از جمله مشاغل پرخطر است که علاوه بر مخاطرات فیزیکی، کارکنان آن با فشارهای روانی و اجتماعی گسترده ای مواجه اند. ماهیت شیفتی، ساعات کاری نامنظم و تعارض میان نقش های شغلی و خانوادگی، تعادل کار-زندگی آتش نشانان را به چالشی اساسی تبدیل کرده است؛ چالشی که می تواند بر رفتار ایمنی آنان تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعادل کار-زندگی بر رفتار ایمنی کارکنان آتش نشانی شهرستان یزد انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کارکنان عملیاتی سازمان آتش نشانی شهرستان یزد در سال ۱۴۰۳ بود که ۱۴۵ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه تعادل کار-زندگی یو و همکاران (۲۰۲۲) و پرسشنامه رفتار ایمنی حکم آبادی و همکاران (۱۴۰۱) گردآوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۴ و SmartPLS انجام گرفت. یافته ها نشان داد تعادل کار-زندگی اثر مثبت و معناداری بر رفتار ایمنی کارکنان آتش نشانی دارد. در مجموع، ارتقای تعادل کار-زندگی از طریق حمایت ها و تمهیدات سازمانی می تواند به بهبود رفتارهای ایمن در محیط های عملیاتی آتش نشانی منجر شود و در نهایت زمینه ساز کاهش حوادث شغلی، ارتقای سلامت روان کارکنان و افزایش اثربخشی عملکرد سازمان آتش نشانی گردد.

کلیدواژه ها:

تعادل کار زندگی ، رفتار ایمنی ، آتش نشانان ، معادلات ساختاری