تاثیر اخلاق ارتباطی کارکنان روابط عمومی بر سرمایه نمادین سازمان (تحلیل در چارچوب نظریه سرمایه فرهنگی بوردیو)

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر اخلاق ارتباطی کارکنان روابط عمومی بر سرمایه نمادین سازمان در چارچوب نظریه سرمایه فرهنگی بوردیو انجام شد. اهمیت اخلاق ارتباطی در روابط عمومی، به عنوان عامل کلیدی ایجاد اعتماد، مشروعیت و وجهه سازمان، و نقش سرمایه نمادین به عنوان منبع نامشهود ارزش سازمان، انگیزه اصلی انجام این تحقیق را فراهم ساخت. پژوهش حاضر از نوع پژوهش توصیفی-تحلیلی است و جامعه آماری آن شامل کارکنان روابط عمومی در سازمان های متوسط و بزرگ کشور می باشد. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد و حجم نمونه شامل ۱۵۰ نفر بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شامل مولفه های صداقت، احترام، شفافیت و مسئولیت پذیری برای اخلاق ارتباطی و شاخص های شهرت، اعتبار، اعتماد و مشروعیت برای سرمایه نمادین طراحی شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین کلی اخلاق ارتباطی کارکنان روابط عمومی ۴.۱۲ (انحراف معیار ۰.۴۸) و میانگین سرمایه نمادین سازمان ۳.۹۵ (انحراف معیار ۰.۵۲) بوده و وضعیت مطلوبی را نشان می دهد. همبستگی پیرسون نشان داد که تمامی مولفه های اخلاق ارتباطی با سرمایه نمادین رابطه مثبت و معنادار دارند؛ بالاترین ضریب همبستگی مربوط به صداقت (r = ۰.۶۲) و کمترین مربوط به مسئولیت پذیری (r = ۰.۴۹) بود. نتایج رگرسیون خطی نیز نشان داد که صداقت (β = ۰.۳۵) و شفافیت (β = ۰.۲۸) بیشترین تاثیر را بر سرمایه نمادین دارند و کل مدل توانست ۶۱ درصد از تغییرات سرمایه نمادین سازمان را توضیح دهد (R² = ۰.۶۱). با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که رعایت اصول اخلاق ارتباطی توسط کارکنان روابط عمومی نقش حیاتی در تقویت سرمایه نمادین سازمان دارد. صداقت و شفافیت، به عنوان مهم ترین مولفه ها، موجب ارتقای اعتماد، اعتبار و وجهه سازمان می شوند، و مسئولیت پذیری و احترام نیز تعامل مثبت و پایدار با ذینفعان را تقویت می کنند. بنابراین، آموزش و ترویج اخلاق ارتباطی در روابط عمومی، یک سرمایه استراتژیک برای بهبود موقعیت نمادین و مزیت رقابتی سازمان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

اخلاق ارتباطی ، روابط عمومی ، سرمایه نمادین ، بوردیو ، سازمان