نقش رفتار معلمان در ترک تحصیل دانش آموزان ابتدایی

پدیده ترک تحصیل یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی در جهان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه نظیر ایران است. این پژوهش با هدف بررسی نقش رفتار معلمان در بروز یا پیشگیری از ترک تحصیل دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. در این مطالعه مروری، داده های نظری و میدانی موجود پیرامون رفتار معلمان، عوامل فردی، اقتصادی، خانوادگی و آموزشی بررسی شده اند تا ارتباط میان شیوه تعامل معلمان و ترک تحصیل تبیین شود. یافته ها نشان می دهند که سه بعد اصلی در رفتار معلمان عاطفی-روانی، شناختی-آموزشی و رفتاری-انضباطی تاثیر مستقیمی بر احساس تعلق، انگیزش تحصیلی و عملکرد درسی دانش آموزان دارند. بی توجهی به نیازهای روانی، تدریس یکجانبه، سبک های مدیریت خشک، و برخوردهای تحقیرآمیز می توانند به شکل گیری بیگانگی آموزشی و ترک تحصیل پنهان منجر شوند. در مقابل، رفتارهای حمایتی، تدریس مشارکتی، مدیریت منعطف و رابطه مثبت معلم-دانش آموز، نقشی پیشگیرانه و توانمندساز دارند. مقاله نتیجه می گیرد که سرمایه گذاری در آموزش مهارت های ارتباطی و عاطفی معلمان، یکی از مهم ترین راهکارهای پیشگیری از ترک تحصیل در نظام آموزشی ایران است.

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز ، ترک تحصیل ، رفتار معلمان